Dost Garip (Düet. Güler Duman)

Hazan il geçti şu benim ömrüm
Eylen dertli bülbül zar garip garip
Ne bir gülüm kaldı ne de dikenim
Ağla bundan sonra har garip garip garip
Hançeri feleğin ucu ciğerde
Durmadan kanıyor yaram içerde
Gurbet ellerinde tutuldum derde
Gel tabip yaramı sar garip garip garip
Emrah bu ellerin gonca gülleri
Seherde ağlıyor dostun gülleri
Dert çilesi bitmez gurbet elleri
Gezeyim bir zaman dost garip garip garip